بر طبق محققانی که نتایج مطالعات متعددی منتشر شده اند، تمرین یک دارو جادویی برای بسیاری از افراد مبتلا به افسردگی و اختلالات اضطرابی است و باید به طور گسترده تر از سوی ارائه دهندگان خدمات درمانی روان تجویز شود.
جاسپر اسمیتز، مدیر برنامه تحقیقات و درمان اضطراب در دانشگاه متدیست جنوبی در دالاس، گفت: "ورزش نشان داده است که منافع زیادی برای سلامت روان دارد." "بیشتر درمانگران که در تمرینات آموزش دیده اند، بیماران بهتر خواهند بود."
Smits و مایکل اوتو، استاد روانشناسی دانشگاه بوستون، بر اساس یافته های خود در تجزیه و تحلیل ده ها مطالعات مبتنی بر جمعیت، مطالعات بالینی و بررسی های متاآنالیتیکی مربوط به ورزش و سلامت روان، از جمله متاآنالیز نویسندگان مداخلات ورزشی برای سلامت روان و مطالعات کاهش حساسیت اضطراب با ورزش. بررسی محققان اثربخشی برنامه های ورزشی را در کاهش افسردگی و اضطراب نشان داد.
می گوید Smits، استاد روانشناسی می گوید: درمان های سنتی درمان شناختی رفتاری و داروی دارویی به افرادی که به آنها نیاز دارند، نمی رسد.
او می گوید: "ورزش می تواند شکاف را برای افرادی که نمی توانند درمان های سنتی را به دلیل هزینه یا عدم دسترسی به آنها دریافت کنند یا نمی خواهند به علت انگیزه اجتماعی درک شده در ارتباط با این درمان ها، از بین ببرند." "ورزش همچنین می تواند درمان های سنتی را تکمیل، کمک به بیماران تبدیل شدن بیشتر متمرکز و مشغول است."
محققان یافته های خود را در 6 مارس در بالتیمور در کنفرانس سالانه انجمن اختلال اضطراب امریکا ارائه دادند. کارگاه آنها بر اساس راهنمای درمانگر خود "ورزش برای حالت و اختلالات اضطرابی"، همراه با کتاب همراه بیمار (انتشارات دانشگاه آکسفورد، سپتامبر 2009) بود.
Smits می گوید: "افرادی که ورزش می کنند علائم کمتری از اضطراب و افسردگی و سطوح پایین اضطراب و خشم را گزارش می دهند. "ورزش به نظر می رسد مانند یک ضد افسردگی، سیستم های خاص انتقال دهنده عصبی در مغز، و به بیماران با افسردگی کمک می کند رفتارهای مثبت را دوباره برقرار می کند. برای بیماران مبتلا به اختلالات اضطرابی، ورزش ترس خود را از ترس و احساسات بدنی مرتبط مانند قلب مسابقه را کاهش می دهد و تنفس سریع. "
داستان های مربوطه
- یادگیری ماشین ممکن است ابزار مفیدی برای پیش بینی نتایج افراد مبتلا به روان درمانی، افسردگی باشد
- منطقه مغزی برای کنترل استرس در افرادی که افسردگی دارند، بزرگ شده است
- انفجار دو دقیقه ای از شکست ورزش در کلاس، آموزش و تربیت را مختل نمی کند
Smits می گوید، پس از گذشت یک سال از ارزیابی سلامتی، آنها باید به دوزهای عمومی سلامت، که 150 دقیقه در هفته فعالیت شدید شدید یا 75 دقیقه در هفته فعالیت شدید شدید، انجام می شود. او می گوید، در زمانی که 40 درصد از آمریکایی ها آرام هستند، ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی روان می توانند به عنوان راهنمایی ها و انگیزه های ورزشی بیماران خود عمل کنند.
او می گوید: "به جای تأکید بر مزایای سلامتی درازمدت یک برنامه ورزشی - که ممکن است برای حفظ آن سخت باشد، ما از ارائه دهندگان می خواهیم تا با بیماران خود در فواصل فوری تمرکز کنند". "بعد از 25 دقیقه، خلق و خوی شما بهبود می یابد، شما کمتر تحت تأثیر قرار می گیرید، انرژی بیشتری دارید و شما فردا انگیزه ای برای تمرین دوباره خواهید داشت. خلق و خوی بد، دیگر مانعی برای ورزش نیست؛ بلکه همین دلیل برای تمرین است. "
Smits می گوید که ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی که ورزش را تجویز می کنند نیز باید بیماران خود را به ابزارهایی که برای موفقیت نیاز دارند، مانند برنامه های روزانه، راه حل های حل مسئله و تنظیم اهداف در راهنمای خود برای درمانگران ارائه دهند.
او می گوید: «درمانگران می توانند به بیماران خود مراجعه کرده و به مراحل خاصی دست پیدا کنند. "این در مورد کار کردن پنج بار در هفته برای سال آینده نیست. این در مورد تمرین برای 20 یا 30 دقیقه و امروز احساس بهتر است."
- ۰ ۰
- ۰ نظر
